Nu ook in het Nederlands

Ik durf haast niet. Ik ben gewoon bang, dat ik zoveel fouten ga maken.

Maarja, taal is iets levendigs, en als je niet oefent wordt het gewoon niet beter. En sinds mijn eindexamen, dat nu ook al weer bijna 15 jaar geleden is heb ik hooguit eens een mailtje aan mijn zus of moeder geschreven, en die zijn natuurlijk lief tegen mij en zeggen niks over mijn foutjes.

Spreken is nooit een probleem, maar schrijven is toch niet meer zo makkelijk. Op mijn werk heb ik ineens best wel vaak met Nederlanders of Belgen te maken. En die zijn natuurlijk blij als ik hen bel en gewoon Nederlands spreek. En dan komt het zinnetje: stuur maar even een mailtje, dan…. Ja leuk en ik zit een kwartier over een éénregelmail te doen. Dus ga ik nu oefenen.

Hoe? Ik probeer gewoon eens per week (of in de twee weken – misschien in afwisseling met de “notes of a fortnight”) een stukje te schrijven.  Over werk of over de poezen Onyx en Luna, of over mijn niet eigen paard Thijmen waar de eigenaars nog niet geleerd hebben hoe die naam eigenlijk uitgesproken wordt. (ze zeggen Tjemen), of over Zwitserland en het verschil met Duitsland. Gewoon dingen over die ik hier sowieso schrijf, maar nu dan dus ook in het Nederlands.

Ik probeer ook iets anders te schrijven dan in het Duits, zo dat mensen die het al in het Duits kunnen volgen niet verveeld raken 😉