Chämptner Tobel

Zoals beloofd, weer een post in het Nederlands. Ik wil een beetje over de dingen schrijven die hier in de buurt te vinden zijn.

Gister waren wij in/bij de “Chämptner Tobel” dat is vlakbij en een mooi plekje uiteraard. Kempten is een stadsdeel van de plaats waar wij wonen. De naam is met de tijd aangepast worden en heette vroeger dus Chämpten. (Het zal wel aan de Duitsers liggen, die hebben het toch een beetje moeilijk met de klank van de G oftewel CH 😉 )

Een “Tobel” is een dal in de vorm van een trechter, gevormd door een “Sturzbach”, wil zeggen een beek met veel hoogteverschil. Dus wat is daar te zien? Watervallen! En restanten van industrie, die gebruik van de waterkracht gemaakt heeft, toen er nog geen elektriciteit was. We werden door de partner van Scottys achternicht op het plaatsje attent gemaakt en ja natuurlijk liggen daar ook gewoon twee caches. We waren met oud en nieuw al daar, maar toen was het te nat en koud en we hadden niet meer de motivatie om nog een multicache aan te gaan. Dus er was dubbele motivatie om daar maar eens naar toe te gaan.

Koud was het gister ook: -10°C. Maar eindelijk ook met zon, nadat het de laatste weken meestal bewolkt met sneeuw of gewoon mistig was.

We waren wel lui, want we zijn aangezien de kou toch maar met de auto daar naar toe gereden. Geen driehonderd meter verder op het pad waren al een paar jongeren in karnevalskledij om een vuurtje verzameld. Zo kom je ook tegen kou aan. De multicache had een paar vragen om te beantwoorden, natuurlijk een ervan direkt naast de jongeren, die interesseerden zich gelukkig niet voor de twee mensen die aan het paaltjes tellen waren.

In het geheel was er veel volk onderweg, wat ons ook eraan gehinderd heeft om de eerste cache te halen. Wel mooie figuurtjes daar te zien.

dsc08075 dsc08077

We lopen dus verder zonder cache, maar wel verder aan het vragen beantwoorden. Het riviertje is voor een groot gedeelte gevroren en aan de watervalletjes ontstaan spannende vormen.

De grote waterval is een ijsblok, waar water doorheen stroomt. Aan de randen zie je ijspegels hangen die tegen de 2 meter lang zijn. Best indrukwekkend. We lopen verder, steeds langs het riviertje. Bij de tweede toren hebben we alle vragen beantwoord, de weg zou hier in twee richtingen gaan en we besluiten dus de cache te halen en dan terug te lopen. De cache ligt boven aan een heuvel die niet zo makkelijk te beklimmen is, al helemaal niet met een camera in de hand. We vinden de cache en merken, dat het al tamelijk laat is. Dus laten we de tweede cache nog eens liggen en komen ooit weer eens hiernaartoe. Ik vind het een heel mooi plekje, dat in de lente of zomer zeker ook spannend is.